Ne istediğini bilmek önemli. Ama bu ne istediğini bilmek lafında sinsi bir yön var. Sanki böyle istediğimiz şey kafamızda bir yerde duracak, ne zaman baksak onu orda göreceğiz gibi. Göremezsek bir sorun var gibi. Halbuki oturduğumuz yerden bilebilir miydik neyi istediğimizi. Sadece düşüne düşüne bulabilir miydik.

İşte bu ne istediğini bilmek sözünde söylenmeyen kısım deneme kısmı. Oturduğun yerden verilen kararmış gibi bahsetsek de denemeden tam olarak neyi isteyip istemediğini anlayamıyor insan. En azından benim gibi bir insan. Denemenin de içindeki matruşkaya baktığımızda bunun sonuçlarını göğüslemek var. Çünkü her şeyin bir bedeli var güzelliğinin de bir gün gelir ödenir öde firuzee.

Çok geç kaldın denemek için. Hemen başlamalısın. Canını mı alacaklar en çok biraz canın yanar be firuze.

Ne diyordum. Ne istediğini bilmek önemli.

Ne acıdın kendine be.

Kurban psikolojisine girip çabalamanın zahmetinden mi kaçınmak istiyorsun? Böyle rahat oluyor mu?

Burayı daha sık mı kullansam acaba. Çok sıkılıyorum şu ara, günlük işler dışında samimiyetle konuşacak insanım da kalmadı. Bütün iyi dostlar uzakta.

Bunu evin içinde bağıra bağıra söyleme hissi var içimde ama herkes uyuyor🤦🏼‍♀️

Hiçbir işi stres yapmadan yapamıyorum. Bir işi de rahat yapayım değil mi. Biraz da salayım, boşlayayım. Benim de gücüm yok diyeyim. Sanki bunlara hakkım yokmuş gibi. Her şeyi benim yapmam lazım ve düzgün yapmam lazım gibi. Başına kontrol edemeyeceğin o kadar çok şey geldi sen yine de akıllanmadın yine de her işte kendini mahvediyorsun. Rahatla artık be kadın. Gerçekten ya buna farkındalık çalışması yapacağım ya antidepresana başlamam gerçekten gerekiyor. Yoruldum.

[kuslarinuctuguyer]

“Evet doğru, insanlar değişiyor, üç gün önce bıraktığın insanın yerinde başka bir insan buluyorsun, ama istediğimiz yöne doğru mu bu değişme? Başka yöne doğru mu? Dün anlamsız bir tablo gibi seyrettiğim ağaçlar, bulutlar bugün heyecan veriyor, dün Allaha inanan bugün isyan ediyor veya sanata tapan adam Allaha dönüyor; bugün yaşamın anlamı dediğin şey yarın bir taş parçasından daha anlamsız olabiliyor. Bu kadar ince bekleyişler gerekir mi acaba?”
Leyla Erbil

Varoluş bir delilik, korkunç bir şey. Bunu sadece ben böyle görüyor olamam. Ama bunu kabul etmek zorundasın. Hayatta her an her şey olabilir. Korkunç bir şekilde bir anda sen veya sevdiklerin ölebilir, sakat kalabilir, hasta olabilir. Bu böyle bunu düşünmen veya korkman bir şeyi değiştirmez. Hayatı biraz olsun anlamlandırmak için çok fazla zaman kaybettin. Şimdi artık anlamları bırakıp yaşamalısın.

- Nerden başlayacağımı bilmiyorum.

Herhangi bir yerden. Sana güzel bir başlangıç diliyorum ama olmazsa da olmaz be canım.

Nerden başlayacağımı bilmiyorum.

Yaşamak için insanın acıması, acı duyması gerekir. Acımamak bile bir acı sebebi oluyor hayatta. Yaşam denen şey acıyla ne kadar iç içe.

Yine bir süredir her şey çok hüzünlü geliyor.